Uznanie za repatrianta

Tytuł sprawy Informacja dotycząca trybu postępowania w sprawach dotyczących uznania za repatrianta
Podstawowe informacje

Podstawa prawna:

  • ustawa z 9 listopada 2000 r. o repatriacji (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1392 ze zm.),
  • rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 marca 2001 r. w sprawie postępowania w sprawach o uznanie za repatrianta (tekst jedn. Dz. U. Nr 22, poz. 260 ze zm.).

Za repatrianta może być uznana osoba, która spełnia łącznie następujące warunki:

  • jest polskiego pochodzenia;
  • przed dniem wejścia w życie ustawy o repatriacji (1 stycznia 2001 r.) zamieszkiwała na stałe na terytorium obecnej Republiki Armenii, Republiki Azerbejdżańskiej, Republiki Gruzji, Republiki Kazachstanu, Republiki Kyrgyskiej, Republiki Tadżykistanu, Republiki Turkmenistanu, Republiki Uzbekistanu albo azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej;
  • nie zachodzą wobec niej okoliczności, o których mowa w art. 8 ustawy o repatriacji, tj. wiza wjazdowa nie może być wydana osobie, która:
    • utraciła obywatelstwo polskie nabyte w drodze repatriacji na podstawie niniejszej ustawy,
    • repatriowała się z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w latach 1944-1957 przez Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską Rzeczpospolitą Ludową z Białoruską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Litewską Socjalistyczną Republiką Radziecką i Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich do jednego z państw będących stroną tych umów,
    • w czasie pobytu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej działała na szkodę podstawowych interesów Rzeczypospolitej Polskiej lub
    • uczestniczyła lub uczestniczy w łamaniu praw człowieka.
  • przebywała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, udzielonego w związku z pobieraniem nauki w szkole wyższej na podstawie przepisów o podejmowaniu i odbywaniu studiów przez osoby niebędące obywatelami polskimi;
złoży wniosek do wojewody w terminie 12 miesięcy od ukończenia szkoły wyższej.
Wymagane dokumenty

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 marca 2001 r. w sprawie postępowania w sprawach o uznanie za repatrianta, osoba ubiegająca się o uznanie za repatrianta składa:

  • wniosek (wzór wniosku o uznanie za repatrianta określa załącznik do rozporządzenia) wraz z fotografią,
  • posiadaną decyzję konsula o uznaniu za osobę polskiego pochodzenia,
  • poświadczoną urzędowo kopię ważnego dokumentu potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo,
  • odpis skrócony aktu urodzenia wydany przez polski urząd stanu cywilnego,
  • odpis skrócony aktu małżeństwa wydany przez polski urząd stanu cywilnego lub inny dokument określający stan cywilny,
  • życiorys,
  • poświadczoną urzędowo kopię karty pobytu,
  • zaświadczenie, że pobierała naukę w szkole wyższej oraz odpis dyplomu,
  • zaświadczenie potwierdzające fakt stałego zamieszkiwania przed dniem wejścia w życie ustawy na terytorium obecnej Republiki Armenii, Republiki Azerbejdżańskiej, Republiki Gruzji, Republiki Kazachstanu, Republiki Kyrgyskiej, Republiki Tadżykistanu, Republiki Turkmenistanu, Republiki Uzbekistanu albo azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej,
  • dokument wydany przez właściwy organ, poświadczający brak przeszkód do nabycia obywatelstwa polskiego, wymagany przepisami umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, w przedmiocie zapobiegania powstawaniu przypadków podwójnego obywatelstwa. (Nie obowiązuje w stosunkach z państwami: Armenia, Azerbejdżan, Białoruś, Estonia, Gruzja, Kazachstan, Kirgistan, Litwa, Łotwa, Mołdowa, Rosja, Tadżykistan, Turkmenistan, Ukraina, Uzbekistan, Czechy, Słowacja, Mongolia, Węgry, Bułgaria).

Osoba ubiegająca się o uznanie za repatrianta, nieposiadająca decyzji konsula o uznaniu za osobę polskiego pochodzenia, dołącza do wniosku dokumenty potwierdzające polskie pochodzenie, o których mowa w art. 6 ustawy o repatriacji, tj.:

  • polskie dokumenty tożsamości,
  • akty stanu cywilnego lub ich odpisy albo metryki chrztu poświadczające związek z polskością,
  • dokumenty potwierdzające odbycie służby wojskowej w Wojsku Polskim, zawierające wpis informujący o narodowości polskiej,
  • dokumenty potwierdzające fakt deportacji lub uwięzienia, zawierające wpis informujący o narodowości polskiej,
  • dokumenty tożsamości lub inne dokumenty urzędowe zawierające wpis informujący o narodowości polskiej.

Do wniosku, który obejmuje małoletniego, jeśli drugi z jego rodziców nie ubiega się o uznanie za repatrianta, należy dołączyć:

  • pisemne oświadczenie drugiego z rodziców o wyrażeniu zgody na nabycie przez małoletniego obywatelstwa polskiego, złożone przed konsulem (za pośrednictwem Wojewody) lub
  • wyrok sądu pozbawiający władzy rodzicielskiej drugiego z rodziców.
Do wniosku, który obejmuje małoletniego pozostającego pod opieką, należy dołączyć zgodę opiekuna, wyrażoną w oświadczeniu złożonym przed konsulem.

Do wniosku obejmującego małoletniego, który ukończył 16 rok życia, należy dołączyć jego pisemne oświadczenie o wyrażeniu zgody na nabycie obywatelstwa polskiego.
Termin załatwienia sprawy Około 2 miesięcy
Jednostka odpowiedzialna Wydział Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców
ul. Piotrkowska 103, 90-425 Łódź
tel.: (+48) 42 664-17-04, 42 664-17-01, 42 664-17-02
fax: (+48) 42 664-17-03
Miejsce składania wniosku Wydział Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców
ul. Piotrkowska 103, 90-425 Łódź
pok. 32 (III p.)
(poniedziałek, środa, czwartek, piątek: 8:00-15:45; wtorek 10:00-17:45)
Telefon (+48) 42 664-17-58
Dokumenty do pobraniaPrzydatne linki